حسادت

اصولا حسادت اصلا چیز خوبی نیست. اینکه من با چند نفر دیگر در کارمان متحد هستیم و بعد از چند سال آشنایی به فکر مشترک و درک متقابل رسیده ایم مثل اینکه خیلی ها را اذیت کرده است.

از یک طرف حضرات در وزارت راه توهم زده اند که هر آتشی بلند می شود از طرف ماست و سعی در خفه کردن صدایمان می کنند و از طرف دیگر برخی ها که خودشان هم در همین صنف هستند سعی می کنند بی ربط و با ربط تخریب کنند و ذغذغه های جدید بسازند.

اگر در یک همایش یا نشست مطبوعاتی ما 4، 5 نفر همه روی یک محور تکیه می کنیم و سوالاتمان و در نهایت تحلیلمان یکی است این حتما به منزله هماهنگی از قبل نیست بلکه دغدغه مشترک است که ذهن ما را به یک سمت واحد پیش می برد.

چند روز پیش همایش ارگان های دریایی در کیش برگزار شد و ما چند نفر حول یک محور تیتر زدیم و نوشتیم. حتی در نشست خبری وزیر راه و ترابری بدون هماهنگی قبلی وقتی آقای وزیر سعی کرد جلوی نمایندگان خودی نشان بدهد و ما را تحت فشار بگذارد باز هم بدون هماهنگی به یک تصمیم رسیدیم و رفتار یکسانی نشان دادیم.

کار به جایی رسید که اطرافیان وزیر من را نشان هم داده بودند و می خواستند یک طوری صدایم را ببرند و یکی دیگر از همین اطرافیان هم همکار دیگری را صراحتا تهدید کرد.

ما صلاح کشور را در نظر گرفته و رفتارمان را با آن مصلحت تنظیم می کنیم. حال اگر به مذاق بعضی ها خوش نمی آید مقصر ما نیستیم.

اما از سوی همکارانمان هم کم مورد بی مهری قرار نمی گیریم و گاه و بی گاه برخی به ظاهر دوستان هم سعی می کنند رابطه خوب ما را خراب کنند و حرف های بی ربط بزنند.آنها هنوز نمی توانند روابط را تفکیک کنند و ذهن کوچکشان از هر موضوعی به دنبال چیز دیگری می گردد.

متاسفم برای برخی همکارانم که این همه کوته فکر شده اند. اگر فلانی 3 دفعه گفت و گوی اختصاصی گرفته است و فلانی پشت تلفن وزیر نمی ماند نباید موجب حسادت برخی دیگر شود.

ما به این جمع بندی رسیدیم که رفتن بهبهانی از وزارت راه به صلاح مملکت نیست چه آنکه تجربه نشان داده اگر وزیری برود نفر بعدی قطعا بهتر از او نیست و حالا که بهبهانی چم و خم وزارت راه را فهمیده نباید فرصت ادامه وزارت را از او گرفت.

حال وقتی با این تحلیل مشترک به نشستی خبری یا همایشی می رویم طبیعی است که مواضعمان هم همسو باشد. هر کس به فراخور توانایی خود می تواند با مسئولان حوزه خبری اش ارتباط بگیرد و البته با ارتباطی که با سایر همکاران مورد وثوق خود دارد می تواند از صحت و سقم پشت پرده ها و سخنان منابع آگاه بیشتر مطمئن شود.

ما به صورت جزیره ای عمل نمی کنیم و در اکثر موارد با یکدیگر مشورت می کنیم. خود من بارها با مهدی زاهدی( خبرنگار جهان اقتصاد) پیرامون اتفاقات و موضعی که باید بگیریم مشورت کرده ام. با سمیه فتحی( خبرنگار خبرآنلاین)، نرگس رسولی( خبرنگار ایلنا) و یکی دو نفر دیگر هم به همین شکل، اما متاسفانه برخی این ارتباطات را برای خودشان بزرگ کرده اند و از ما تصویری می سازند که آن نیستیم.

حال از سر حسادات یا نفهمی  است من نمی دانم. اما آنچه می دانم این است که اخلاق حرفه ای تخریب همکاران نیست.

در پایان اگر کسی به خاطر من و رفتار من مورد طعنه قرار گرفته پوزش می خواهم و اگر هم کسی فکر می کند هر یک ما چند نفر به دیگران خط می دهد سخت برایش متاسفم خواه حمید بهبهانی باشد خواه مدیرانش و یا همکاران خودمان.

/ 2 نظر / 33 بازدید
ساناز الله‌بداشتي:

358روز سال از آن مردان است، مناصب و صندلي‌هاي مديريتي براي مردان است، حتي كوه‌ها و درياها هم در دست مردان است، خب در اين شرايط بهترين حالت اين‌است كه تنها 7روز سال، تعداد كمي صندلي و منصب و بخشي از كوه‌ها و درياها از آن زنان باشد، تا بعد مردان با صداي بلند در هر تريبوني، زن را «مظهر محبت، لطف و عشق الهي»، «مدير خانواده»، «انسان‌ساز» و «جامعه‌ساز» بدانند و بعد براي زنان طرح بريزند كه زنان بايد ساعت كمتري را در محل كار صرف كنند، فرزندان خود را به مهدكودك نفرستند، براي ازدواج مجدد همسران خود تلاش كنند، ازدواج‌ موقت را به‌عنوان راهي براي زندگي قبول كنند و به‌جاي تحصيل در دانشگاه‌ها، همسر خانواده‌اي باشند كه براي افزايش نسل ايرانيان بچه‌ مي‌زايد. اين حكايت‌ها هر روز با عناوين مختلف، از زبان مديران متفاوت مرور مي‌شود، چون مديران فكر مي‌كنند كه با افزايش آگاهي زنان بعد از تحصيل مرد خانه‌نشين و ساختار خانواده متزلزل مي‌شود. افزايش ورود زنان به دانشگاه‌ها، بحران‌ خوانده مي‌شود و خانه‌نشيني مرد، زن را موفق و خانواده را از نقش محوري او بي‌بهره مي‌كند، فرزندان كمتري تربيت مي

برد تیم‌ملی آرژانتین

آرژانتین سه گل از آلمان عقب بود ولی تلویزیون ما تصاویری را نشان می‌داد که در آن طرفداران تیم آرژانتین هنوز داشتند شادی می‌کردند. 1- آیا آرژانتینی‌ها زیادی بی‌خیال هستند؟ 2 - آرژانتینی‌ها آنقدر تحت تأثیر تبلیغات و شعارها و شاخ‌ و شانه‌های مارادونا قرار گرفته‌اند که باورشان نمی‌شود باخته‌اند؟ 3- آرژانتینی‌ها گرچه فوتبال‌شان به خوبی آلمانی‌ها نیست، ولی باحیاترند و بهتر لباس می‌پوشند،‌ پس می‌شود دائم تصاویر ضبط‌شده‌شان را نشان داد. 4 - اما چرا تصاویر ناراحتی آرژانتینی‌ها را نشان نمی‌دادند؟ چون آرژانتینی‌ها در شادی باحیا و هنگام اندوه بی‌حیا می‌شوند. 5- اصلاً نکند آرژانتین شش بر هیچ برده و ما بی‌خبریم؟